Gelezen op de vernieuwde website van The Web Standards Project.
Een professor aan het Amerikaanse Hamilton College heeft een paper geschreven waarin een nieuwe lesmethode voor webdesign wordt voorgesteld: Accessibility First. Het idee is dat de toegankelijkheidsrichtlijnen in de cursus verweven worden waardoor een afzonderlijke cursus overbodig wordt. Een van de voordelen is dat alle studenten op die manier leren hoe het moet, en niet enkel zij die de (wellicht minder aantrekkelijke) vervolgcursus over webtoegankelijkheid willen volgen. Klinkt logisch. Als mijn kat een pilletje nodig heeft, dan vermeng ik dat ook met het eten – anders wil ze het niet. Is dat niet hetzelfde?
De ‘Accessibility First’-aanpak is eigenlijk niet nieuw. In 2004 al hebben de Haagse Mytylschool en DrempelsWeg een uitgebreide cursus webdesign ontwikkeld waarin toegankelijkheid de rode draad is: Adapter. Met Adapter leren middelbare studenten hoe ze, met behulp van FrontPage 2003 en Photoshop Elements een toegankelijke website kunnen bouwen. FrontPage, that’s right. Voor het onderwijs eigenlijk niet eens zo’n vreemde keuze: het maakt deel uit van Office System 2003 dat in veel middelbare scholen toch al op de computers staat. Ik moet overigens toegeven dat de aanpak van Adapter mijn (diepgewortelde) vooroordelen over FrontPage voor een stukje heeft weggenomen. Deze cursus is in ieder geval duizend maal beter dan de cursussen Dreamweaver die je tegenkomt in sommige Vlaamse scholen en opleidingscentra (“Om het menu steeds in beeld te houden, voegen we een nieuw frame in via Modify > Frame”). Waar gebeurd, anno 2005.
Eén reactie
1 hans // 13 juni 2006 om 9:37 am
Het ‘neutrale’ software programma niet verwarren met het slechte gebruik ervan. Doe een ‘objectieve’ rondvraag bij professionals en je zal zien dat Dreamweaver toch een stuk beter scoort dan Frontpage.
In principe zou een opleiding trouwens nooit mogen gebaseerd zijn op ??n software pakket. Het moet gaan over HTML en CSS en niet over Dreamweaver, Golive of Frontpage.
Nog iets over de kwaliteit van de opleidingen in Vlaanderen: te veel van de lesgevers hebben te weinig of zelf geen enkele ervaring in de ‘echte’ wereld en blijven steken in verouderde handboeken, ouderwetse systemen en voorbij gestreefde schoolse methodes. Die centra hebben ook niet de middelen en de ingesteldheid om de razendsnelle evolutie in de sector bij te benen. Dat maakt dat de opleidingen ook nooit bekwame lesgevers zal aantrekken of kunnen houden.